Begin 1984 lees ik in de Woensdag-Rijnpost ‘Veenendalers willen Modelspoorclub’, dit spreekt mij erg aan. Ik reageer dan ook meteen, bel bij onze buren naar Derk Jan Niezing om mij op te geven als lid (na eerst toestemming gevraagd te hebben aan mijn ouders) ik was net zeventien en had nog geen vast werk. Derk Jan zei, je hoort nog van mij hoe verder. Een week later staat hij bij ons aan de deur met de boodschap, volgende week maandag om acht uur bij mij thuis hopen we de eerste samenkomst te hebben, op de Hilt 9. Ik hoop dan ook zeker van de partij te zijn.Die maandag avond stap ik op de fiets en ga in de richting Dragonder, waar ik op zoek ga naar de Hilt 9.Daar maak ik ook kennis met Auke Oosten, en al gauw komen er meerdere treinfanaten binnen.Derk Jan en Auke stellen zich voor, en vertellen het een en ander over het idee om een modelspoorclub op te richten. Daarna een kennismakings rondje.Het lijkt mij wel wat, en wil ook lid worden van “De Modelspoorclub Veenendaal”.
Het is mei 1984,Om in clubverband te kunnnen werken moet er ook een clubruimte komen, maar dat zal nog niet mee vallen die te vinden. Voorlopig zullen het avonden worden bij iemand thuis of in een buurthuis.Een datum voor een volgende avond wordt gepland, over twee weken weer op maandagavond, bij Mark Stadhouders, als ik het goed heb was dat aan de Pollux ook in Veenendaal.Hier worden concrete plannen gemaakt om een baan te gaan bouwen in de vorm van Modules (losse bakken) dit aan de hand van de Railhobby norm, die wij dan ook allen ontvangen.Op een dergelijke bak kun je alles doen wat je maar wilt, als de kopse kanten maar overeen komen met de vastgestelde normen. Om een idee te krijgen hoe dat er allemaal uit moet gaan zien, stelt Derk Jan voor om eens te gaan kijken bij de Modelspoorclub Utrecht. Zij hebben toevallig a.s. zaterdag opendag.Besloten wordt om daar te gaan kijken, en ervaring op te doen voor de bouw van een Modulebaan.Het was een interessante en leerzame middag, de baan die wij te zien kregen was in stukken opgebouwd van 120cm x 60cm, en in vele vormen samen te stellen. afhankelijk van de beschikbare ruimte.Het plan was geboren, velen besloten dan ook een of meerdere modules te gaan maken.Enthousiast werd er thuis gewerkt aan de bakken.De club avonden werden gehouden in het Buurthuis aan het Allererf, hier werden ook voor het eerst de in aanbouw zijnde modules aan elkaar gekoppeld, en proef gereden. En… de trein reed zoals het hoort ‘als een trein’. (Zie ook een van de kranten knipsels)De enige herinnering daar aan zijn de bakken van Wim v.d. Werken.
Een heel mooi uitstapje hadden we op zaterdag 19 oktober 1985, en wel naar Miniatuur Spoorwegclub Mechelen “De pijl” in België.In de Stuurstand van november 1985 heeft Evert Davelaar er een mooi artikel over geschreven.In het kort voor hen die dit niet mee gemaakt hebben hoe het was,s’Morgens om al vroeg om 7.00uur met de bus vertrokken uit Veenendaal en rond de klok van tienen komen we aan bij het clubgebouw van De Pijl in Mechelen. Hier werden wij hartelijk ontvangen.In hun ontvangst ruimte heet de voorzitter van De Pijl ons hartelijk welkom, waarna onze toenmalige voorzitter Auke Oosten hen toe spreekt en namens de vereniging een cadeau aanbied. Een bruine Roco 2200/2300, hier waren zij heel blij mee.Hierna kregen wij te zien waar we voor gekomen waren, in een geweldige ruimte staat hun vaste clubbaan opgesteld: een onvoorstelbaar grote (en mooie) vaste baan, met vele schaduw stations en tunnels, waar de treindienstleiders zelfs telefonisch contact met elkaar onderhouden.Een giganties bouwwerk waar veel treinverkeer te zien was, en natuurlijk een mooi berglandschap zoals in België te zien is. Een naar Belgiesch voorbeeld nagebouwde modelbaan.Vele modellen die zij bezitten waren zelfbouw, en door leden dan ook zelf gebouwd.Bij deze modelspoorvrienden kregen we alle vrijheid om rond of in het schaduwstation te kijken, en vroegen hen dan ook het hemd van het lijf hoe of alles toch werkt.Als blijk dat het ook zeer gewaardeerd werden dat wij kwamen werd ons rond het middaguur een heerlijke maaltijd aangeboden in de ontvangstruimte.Dat was een heerlijke en gezellige maaltijd zo samen. Tijdens de maaltijd werd ons gevraagd of wij misschien interesse hadden om naar Antwerpen-Dam (dieselloc depot) te gaan.Dit werd door allen zeer gewaardeerd, en werd na afscheid te hebben genomen vertrokken naar Antwer-pen-Dam. Hier aangekomen werden we al opgewacht door een oud lid van de vereniging Ir.R.de Ridder.Hij vertelt ons het een en ander over het depot, maar alvorens wij het depod op mogen worden wij eerst geacht een parkierke te tekenen dat wij voor eigen risico op het terrein lopen, en als we in en smeer put vallen…jammer dan, eigen schuld.Het is prachtig hier te mogen rondlopen, onze gids vertelde wat hier allemaal zoal gebeurt, en wij hebben geluk dat het zaterdag is, want de diesels komen voor onderhoud en hen verdiende rust naar de Dam. Aftanken, smeren, zand nemen en eventueel klein onderhoud en dan …weekend.Het maakte op ons een diepe indruk dat dit allemaal mogelijk is, in Nederland zou je dit niet voor elkaar krijgen. Ook werd het seinhuis bezocht waar we de treinenloop konden volgen op grote NX tableaus.Geloof het of niet, maar handwerk functioneerde beter dan op de automaat.De tijd roept om weer huiswaarts te keren, onze dank woord werd verwoord door Auke, waarna we allen weer in de bus stappen en vertrekken richting het Veen. Dit was een perfect en onvergetelijk dagje uit, met een woord KLASSE.
Ook werden er werkweken georganiseerd, toen nog bij Berko-Modelbouw aan de Nieuwe weg.Van maandag t/m vrijdag kon dan aan de baan gewerkt worden, zaterdag was dan de rijdag (opendag).Later werd ook naar buiten voor het publiek op getreden, als eerste uitstap naar de Rijnhal in Arnhem.Hier ben ik niet bij aanwezig geweest.Al gauw komt er een uitnodiging voor Rail in Den Bosch, waar ook meteen positief op werd gereageerd.Dit was voor ons een grote uitdaging om voor het grote publiek op te treden.Drie dagen lang. Die woensdag daarvoor werd de bus van (Van Kooten) geladen, om de volgende dag te kunnen vertrekken. Dat laden was elke keer weer zwaar werk alles moest van boven in de Herdershof naar beneden gesjouwd worden. (Herdershof lag tegen over Juwelier van Manen aan de Brouwerstraat.)In de Brabandhallen aangekomen was het eerste wat op viel ‘de stank’ hier was gisteren nog een veemarkt geweest. De vloer was ook niet alles, heel erg ongelijk op sommige plaatsen moest er zelfs hout onder de poten om de bakken waterpas te krijgen.Al met al was het voor ons een groot succes, vele positieve reacties en veel gezien. Zeker als je nog nooit zoiets had mee gemaakt.Hier in den Bosch zijn we vele malen met de clubbaan aanwezig geweest.Ook op Eurospoor hebben we vele malen gestaan.In het stations gebouw van Veenendaal Centrum twee maal een opendag gehouden.In het Centrum van Veenendaal in De Scheepjeshof, t.b.v. Vaderdag.Maar…, het grootste, mooiste, best georganiseerde was toch wel in de Jaarbeurs in Utrecht.
“150jaar Nederlandse Spoorwegen”
“TREINEN door de TIJD”
In het kort hoe dat was,…
Zaterdags werd alles ingeladen voor de grote show in Utrecht.Maandag morgen al vroeg vertrokken we richting Utrecht, ieder die mee ging was razend enthousiast en had er zin in. In de jaarbeurs aangekomen moet veel werk worden verzet, daar we maar de tijd hebben tot een uur. Dan gaat de deur open voor het publiek.Een race tegen de klok, maar door de goede samenwerking lukt het de baan op tijd gereed te krijgen.Vanaf een uur komt het publiek binnen, die dag nog niet zo druk, maar de volgende dagen ontbreekt het niet aan belangstelling. Het vervoer is goed verzorgd 1e Klas reizen, natuurlijk met de trein.Tijdens dat grote evenement was natuurlijk veel meer te doen, u bent er zelf vast ook geweest.Wel was er voor ons ook een hoogte punt. De NS had een record poging gedaan naar ‘de langste trein’.Dit hadden wij ook gedaan, alleen dan met goederenwagens. Het totaal lag uit eindelijk op 84 wagens.Dit trok ook steeds veel publiek, vooral kinderen waren druk aan het tellen, en verbaast dat een loc al die wagens kon trekken. (twee 2200en 1 aangedreven + 1 dummy voor extra stroom afname van ROCO)Dit leverde ook positieve reacties op bij de ROCO stand, voor hen een goede reclame.Na dit evenement werd er nog deel genomen aan kleine tentoonstellingen in de regio, waaronder; Instuif nieuwe bewoners, bij het zwembad en later bij de Lampegiet.In Rhenen in het kleine Rondeel. In Wageningen in de Junushof (geen succes)In Barneveld (ook geen succes)In Ede met Koninginnedag in het gemeentehuis op uitnodiging van Peperkamp 2x. En nog op div. plaatsen op uitnodiging.Op een avond tijdens een avond in de herdershof kwam de toenmalige secretaris Aad Meurs met de mededeling dat hij een ruimte gevonden had in Ederveen, een oude kuikenbroeierij.Hierop werd besloten daar eens te gaan kijken of het iets was.Na veel heen en weer gepraat werd besloten de ruimte te nemen, er moest veel aan gebeuren, schoonmaken, schilderen enz. maar uiteindelijk ziet het er gelikt uit. Dit alles onderleiding van Willem v.d. Werken en Eelke Schot.De herdershof wordt leeggehaald, en voor het eerst wordt een vaste baan op gebouwd.De nieuwe ruimte was echt een uitkomst voor de vereniging, want als er niet gauw een ruimte gevonden zou worden voor de club, zouden we nu denk ik geen jubileum gehad hebben.Over deze ruimte hoef ik verder niets te vertellen hoe of het allemaal is geworden dat is voor jullie allen wel duidelijk.
Tot slot wil ik toch nog een paar namen noemen die belangrijk waren voor onze vereniging.
Allereerst denk ik dat op z’n plaats is Willem van de Werken al 25jaar lid van de vereniging waarvan ook 23 jaar als penningmeester, zich altijd voor de volle 100% ingezet heeft in vele activiteiten die hij organiseerde, maar ook de aanspraak persoon was en is.
Eelke Schot ook 25jaar lid, voor al het technische/elektrische gedeelte, met name van de nieuwe clubruimte.
Bob Staal ook 25 jaar, hij heeft in al die jaren dat hij lid is van de vereniging veel voor haar betekend, vele jaren voorzitter geweest, even onderbroken door tijd gebrek, door mij zelf.
Maar nu toch weer terug gekomen is als voorzitter.
Willem v.d. Werken en Eelke Schot zijn de enige nog die ik vanaf de eerst avond bij Derk Jan Niezing thuis heb mee gemaakt en altijd lid zijn gebleven.
De redactie van ons clubblad opgericht nog door Evert Davelaar en Mark Stadhouders,
later onderleiding van Dick van Eck. “
Jim Bos uit Rhenen (veel te vroeg overleden) de oprichter van het N-spoor, en zich daarvoor volledig heeft ingezet. Na zijn overlijden in het slob raakte maar nu gelukkig weer op gepakt door anderen.
De tijd in modelspoorwereld staat niet stil, het besturen van treinen kan op verschillende manieren, analoog of digitaal (PC). Beide besturingen zijn binnen de vereniging aanwezig, dus voor elk wat wils.
Afhankelijk naar wat je te besteden hebt, en/of ervaring.
Nu dit jubileum jaar, alleen met niet al te mooie vooruitzichten, hoe zal het verder gaan als we hier uit deze mooie ruimte moeten gaan?
Ik hoop dat de vereniging nog in lengte van jaren zal blijven bestaan, en wens haar dan ook al het goede toe voor de toekomst.
PS, dit stukje heb ik kunnen schrijven, mede dankzij mijn vader T. van Dorland.
Onder het motto wie wat bewaart heeft wat.
Hierbij ook nog wat krantenknipsels van onze oprichters van de nu
“Modelspoorwegclub Veenendaal”
Informatie 
De Modelspoorwegclub Veenendaal is in 1984 opgericht door een aantal enthousiaste modelspoorliefhebbers uit Veenendaal en omstreken. De vereniging stelt zich als doel om de modelspoorhobby in al zijn facetten te beoefenen en te propageren.